ถ้าผมฟอลคุณกลับ คุณคงมีความสุขมากใช่มั้ย

ทำไมต้องมามัดมือชก “กูฟอลมึงแล้วนะ ฟอลกูกลับด้วยล่ะ 555” ใส่กูด้วย

Capture

ไม่ชอบเลยอ่ะ ไอ้การไลค์กลับด้วย, เม้นกลับด้วย (ที่มีตั้งแต่สมัยไฮไฟว์), ฟอลกลับด้วย เราอยู่ในยุคที่โซเชียลมีเดียพัฒนาอย่างไม่หยุดยั้ง เทคโนโลยีเติบโตอย่างรวดเร็วไปกับเรา จนตัวเราในบางครั้งก็ถูกมันกลืนกินเข้าไป ตัวตนบนโลกออนไลน์กลับเป็นสิ่งที่มีค่ามากกว่าตัวเราในชีวิตจริง เกิดเป็นความหลงใหลคลั่งไคล้ในตัวเลข และเสาะแสวงหามาด้วยทุกวิถีทาง

โซเชียลเน็ตเวิร์คตัวที่ผมประสบพบเจอกับการ ‘ฟอลมาฟอลกลับ’ ‘ไลค์มาไลค์กลับด้วย’ มากที่สุดก็คงจะเป็นอินสตาแกรมนั่นแหละ ถ้าเราไม่เจอกับตัวเราก็ไม่รู้หรอก โดนมาตั้งแต่ก่อนจะมีไอจีด้วยซ้ำ โดนแล้วโดนอีก เฮ้ยแบมฟอลไอจีกูด้วย เราก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร กระทั่งตอนที่เรามีไอจี สมัครมาด้วยเหตุผลเดียวคือจะตามดูดารานั่นเอง ไม่ได้มีเจตนาที่จะมาฟอลใคร แม้กระทั่งเพื่อนกันเอง และพอแต่ละคนรู้ว่าเรามีไอจี เราก็ยิ่งโดนทวงฟอลหนักขึ้นเรื่อยๆนี่แหละ เอาเข้าจริงๆก็อยากจะปฏิเสธไป แต่มันก็เหมือนโดนมัดมือชกอ่ะ โซเชียลมีเดียมันเป็นอะไรที่ละเอียดอ่อนนะ การกระทำบางอย่างของเรา ไม่ว่าจะเล็กน้อยเท่าไหร่ มันก็สามารถเอาไปตีความได้หลายหลายจนน่ากลัว อย่างการตอบไลน์ช้าบ้าง เราไม่ว่าง ก็โดนหาว่ารังเกียจเขา ไม่อยากคุยกับเขาก็มี ถ้าเราเลี่ยงไม่ฟอลเพื่อนตามที่โดนขอมา เดี๋ยวก็กระทบกระทั่งกันอีก อ่ะๆเขาอยากให้เราฟอลเขาหน่อย ดูรูปหน้าเขา มุมเดิมๆ ท่าเดิมๆ อ่านแคปชั่นเสี่ยวๆที่ไม่มีอะไรเกี่ยวกับภาพสามเวลาเช้ากลางวันเย็นซะหน่อยจะเป็นอะไรไป ช่วยเพิ่มตัวเลขฟอลโลเวอร์ของเขาให้มันเยอะๆ (ซึ่งกูก็ไม่รู้ว่ามึงเอาไปแลกข้าวกินได้รึยังไง) อุตส่าห์มาฟอลเราหวังให้เราฟอลกลับใช่มั้ย ได้ๆเดี๋ยวกูฟอลกลับไป แลกกับการที่มึงต้องทนดูรูปหมาแมว แผ่นเกม หนังการ์ตูนกูไปพลางๆก็แล้วกัน อย่าลืมไลค์กูล่ะ แหม่

คือจะมาบอกให้เราฟอลไปมันก็ไม่เป็นปัญหา แต่จะมาเซ้าซี้วุ่นวายกันบ่อยๆ พูดเชิงทวงบุญคุณ มันก็น่ารำคาญเกินไปนะเว้ย เราเป็นคนที่ค่อนข้างชิวนะ ยังไงก็ได้ ไม่คิดอะไรมากแต่จะมารุกล้ำอธิปไตยบนโลกออนไลน์ของกูมันก็ออกจะน่ารำคาญไปหน่อยนะเว้ยยย

ถึงจะเริ่มทยอยฟอลชาวบ้านกลับมั่ง แต่ยอดฟอลตัวเราเองก็ไม่ได้เยอะอะไร เราเลยอยากลองดู ว่าเราจะปั่นยอดฟอลขึ้นได้ซักเท่าไหร่กันเชียว ไอ้การฟอลมาฟอลกลับมันจะขนาดไหน เลยกดเข้าเซ็ตติ้งแล้วไปกดฟอลเพื่อนทุกคนในเฟซบุ๊กดู ปรากฎว่ายอดฟอลพุ่งปรี๊ดเลยครับท่าน จากเดิมสิบกว่าๆ นี่พุ่งไปถึงร้อยเลย บางคนนี่ฟอลกลับอย่างรวดเร็ว ราวกับวินาทีนั้นก็กำลังนั่งเล่นไอจีพอดี ให้ตายสิ มันเป็นวัฒนธรรม ประเพณีที่ทุกคนรู้กันและต้องปฎิบัติอย่างเคร่งครัดอย่างนั้นหรือนี่ มีกูพึ่งรู้คนเดียวรึเปล่า รู้สึกเอ้าท์มาก ให้ตายสิ

ig

แต่เรื่องประเภทนี้บางทีมันก็ว่ากันไม่ได้หรอก คนเรามันก็อยากบ้างอะไรบ้าง เกิดขึ้นได้กับทุกคน ตัวเราเองก็ใช่ว่าจะไม่เคยเป็นซะที่ไหน ไอ้เรื่องการคลั่งตัวเลขอะไรพวกนี้ สมัยเปิดบล็อกใหม่ๆ สามสี่ปีมาละ เราก็คลั่งยอดวิวไม่ใช่เล่น เอาลิ้งค์ไปแปะโปรโมท หาคนดูทุกที่ จนมาถึงช่วงนึงที่เราพบว่าเราไม่ได้มีความสุขไปกับมันนะ ยอดวิวสูงๆมันก็เท่ดี แต่มันก็เอาไปทำอะไรไม่ได้นี่หว่า (ยกเว้นซะแต่จะสูงมากจนมีคนมาติดต่อขอลงโฆษณาแล้วเราได้ตังค์อ่ะนะ) ก็เลยเลิกไป จะมีกลับมาเขียนเกาะกระแสหนังบ้างเป็นบางโอกาส อย่างตอนอเวนเจอร์สที่พึ่งเข้าไปไรงี้ นอกจากนั้นช่วงนี้ก็เริ่มนั่งเขียนสไตล์ตามใจฉัน บ้าๆบอๆไปตามโอกาส อยากเขียนอะไรก็เขียน คนอ่านน้อยก็จริง แต่มันมีคุณค่ากับเรามากกว่านะ เพราะรู้ได้เลยว่าแต่ละคนที่นั่งอ่านโพสแบบนี้ของเรา เขาคือคนที่ติดตามบล็อกเราจริงๆไง เขาฟอลบล็อกเราอยู่ไง หนึ่งร้อยวิวที่คลิกเข้ามาผ่านกูเกิลแล้วจากไป มันเทียบกับสิบวิวของคนที่เขาติดตามและสนใจในบล็อกเราจริงๆไม่ได้หรอก

เท่จังเลยค่ะพี่แบม

โซเชียลเน็ตเวิร์คตัวที่ชอบเล่นที่สุด เล่นแล้วสบายใจสุดคงจะเป็นทวิตเตอร์นะ ด้วยเหตุผลที่ง่ายๆคือเพื่อนไม่ค่อยเล่นกันครับ ไม่ต้องกลัวจะมาโดนทวงฟอลกลับนั่นเอง โดนคนแปลกหน้าทวงมาก็ช่างแม่ง มึงทำอะไรกูไม่ได้ 5555555 อีกอย่างคือมันเป็นพื้นที่ที่เปิดกว้างทางความคิดด้วยครับ ที่เราสามารถแสดงออกได้อย่างเต็มที่ อยากพูดอะไรก็พูด อยากจะกวนตีนงี่เง่าบ้าบอแค่ไหนก็ได้ ไม่มีใครมาห้าม จะฟอลกันเขาก็ฟอลกันที่ความคิด ฟอลกันที่คารมคมคาย ใครตลกใครฮา ใครแบ่งปันเรื่องราวความรู้ ใครแบ่งปันข้อมูลดีๆก็ไปฟอลกัน ที่เพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกับเราไม่ค่อยเล่นกันเพราะมันไม่ทันใจน่ะแหละ เห็นเคยสมัครแอคเคาท์มาลองเล่นกันตรึม แต่สุดท้ายเล่นไปได้ไม่กี่วันก็เลิกไป เพราะฟอลโลเวอร์มันหายากหาเย็นเหลือเกิน ไม่ปุ๊บปั๊บทันใจเหมือนการฟอลมาฟอลกลับของไอจีเลย ซึ่งมันก็แน่อยู่แล้วครับท่าน โผล่มาแล้วทวิตว่า “เล่นไงอ่ะ 5555555” มันไม่มีใครมาฟอลหรอกฮะ

เราเล่นทวิตเตอร์มา 5 ปีแล้วนะ ทวิตบ้าบอ มีสาระบ้างไม่มีสาระบ้าง เล่นเอาสนุก ไม่ใช่หื่นกระหายหายอดฟอล ผ่านมาจนถึงตอนนี้ก็มีฟอลโลเวอร์อยู่ที่ 631 คนด้วยกัน แอคฝรั่งบ้าง สแปมบ้างอะไรบ้างปะปนกันไป สำหรับตัวเลขเท่านี้กับระยะเวลาที่เล่นมา มันก็ถือว่าไม่เยอะแหละ จะให้เลขสวยๆเท่ๆแตะ 1000 ก็คงอีกหลายปี แต่เราก็มีความสุขกับสิ่งที่เป็นอยู่นะ ต่อให้จะมีคนฟอลแค่สิบคน เราก็จะทวิตของเราต่อไป ความสุขเรานี่หว่า เราเลือกที่จะมาเล่นตรงนี้ก็เพื่อหนีสังคมน่ารำคาญในเฟซบุ๊กนี่แหละ ตัวเลขมันก็เป็นแค่ตัวเลข เอาแลกข้าวกินได้มั้ยยยยย

baamzs 631

ที่นั่งเขียนมาซะยาว ก็ไม่ได้มีอะไรหรอก อยากจะระบายน่ะแหละเรื่องของเรื่อง และเพื่อความเท่ บล็อกเกอร์ที่ดีจะต้องทิ้งข้อคิดดีๆให้คนอ่านได้เอาไปใช้ในชีวิตจริงด้วย เพราะฉะนั้นจำไว้นะฮะทุกคน ยอดไลค์ จำนวนฟอลโลเวอร์ แม่งกินไม่ได้ฮะ ใช้โซเชียลอย่างฉลาด มีความสุขไปกับมัน ไม่ใช่มานั่งเสียเวลาปลุกปั้นตัวตนบนโลกออนไลน์บ้าบอ อย่าปล่อยให้ตัวเลขสามสี่หลักมากำหนดตัวตนของคุณ และเลิกทวงให้กูฟอลกลับด้วยนะครับ กูรำคาญ ไม่พอใจก็อันฟอลกูไป กูอยากดูรูปมึงเดี๋ยวกูไปฟอลเองครับ ขอบคุณครับ

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s